Είναι το μοναδικό δημόσιο λουτρό της μεσοβυζαντινής περιόδου που σώζεται σχεδόν ακέραιο σήμερα στην Ελλάδα και ένα από τα λίγα κοσμικά κτίρια εκείνης της εποχής που διασώθηκαν.  Η ανέγερσή του τοποθετείται στο 1300 μ.Χ ενώ σταμάτησε τη λειτουργία του το 1940, ύστερα από επτά αιώνες. Διατηρεί όλους τους αναγκαίους για ένα λουτρό χώρους: προθάλαμο, χλιαρό και θερμό χώρο και δεξαμενή.